E nderuar Donika Gërvalla,
Po të drejtohem publikisht jo vetëm si Majlinda Shala, por si vajzë e një invalidi të luftës dhe si pjesëtare e një brezi që ka trashëguar dhimbjen, sakrificën dhe krenarinë e familjeve që dhanë gjithçka për Kosovën.
Sot kam një pyetje që më dhemb shumë: si është e mundur që fëmijët e luftëtarëve, invalidëve dhe dëshmorëve të luftës të ndihen të diskriminuar pikërisht në institucionet e shtetit për të cilin prindërit tanë sakrifikuan?
Si është e mundur që një i ri nga familjet e luftës të hasë pengesa në polici, në ushtri, në fakultete apo në institucione të tjera, ndërsa në të njëjtën kohë të krijohet përshtypja se disa familje kanë dy apo më shumë njerëz të punësuar në të njëjtat institucione?
Unë nuk po kërkoj privilegj. Po kërkoj drejtësi dhe barazi. Nëse dikush është i aftë, le të punësohet për shkak të meritës, dijes dhe përgatitjes së tij. Por nëse kriteri bëhet mbiemri, lidhja familjare apo afërsia me pushtetin, atëherë kjo është padrejtësi ndaj çdo të riu që pret me vite një mundësi. Dhe pikërisht këtu lind shqetësimi im për Shërbimin Korrektues të Kosovës. Nëse ka raste ku brenda të njëjtit institucion janë punësuar disa familjarë, ndërsa të rinj të tjerë mbeten pa mundësi, atëherë qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë transparencë: Cilat kanë qenë kriteret? Si janë zhvilluar konkurset? Kush është përzgjedhur dhe mbi çfarë baze? Nuk po akuzoj askënd pa prova. Por po kërkoj që institucionet të jenë të hapura dhe të japin përgjigje. Sepse kur qytetari sheh dyshime për familjarizëm, heshtja vetëm e rrit mosbesimin.
Donika, ti e di mirë se çfarë do të thotë të jesh bijë e një familjeje të prekur nga lufta. Prandaj më dhemb edhe më shumë kur shoh se sot të rinjtë e këtyre familjeve ndihen të lënë anash. Prindërit tanë nuk e mbrojtën Kosovën që fëmijët e tyre të kërkonin favore. Ata e mbrojtën që ne të jetonim në një shtet ku të gjithë do të kishim të drejta të barabarta. Nuk dua që fëmijët e luftëtarëve të trajtohen si qytetarë të dorës së parë. Por nuk dua as të trajtohen si të padukshëm. Ne kemi të drejtë të konkurrojmë. Kemi të drejtë të studiojmë. Kemi të drejtë të punësohemi. Kemi të drejtë të shërbejmë në Policinë e Kosovës, në Ushtrinë e Kosovës dhe në çdo institucion tjetër, nëse i plotësojmë kushtet. Dhe mbi të gjitha, kemi të drejtë të besojmë se merita do të jetë më e fortë se familjarizmi. Nëse dje kemi kritikuar njerëzit që kanë përdorur pushtetin për të favorizuar familjarët, atëherë sot duhet të jemi po aq të zëshëm kur të njëjtat dyshime shfaqen në institucionet që drejtohen nga njerëz që kanë premtuar një standard tjetër.
Kosova nuk mund të ndërtohet me standarde të dyfishta. Nuk mund të thuhet se familjarizmi është i gabuar kur e bëjnë të tjerët, ndërsa heshtet kur dyshimet prekin njerëzit tanë. Prandaj, Donika, të kërkoj publikisht: mos hesht. Nëse proceset kanë qenë të rregullta dhe të bazuara në meritë, dilni dhe tregojeni. Jepuni qytetarëve transparencë. Nëse ka pasur shkelje, hetoni dhe korrigjojini. Kjo nuk e dobëson shtetin; përkundrazi, e forcon. Unë nuk po flas vetëm për veten time. Po flas për shumë të rinj që ndoshta nuk kanë zë, nuk kanë lidhje dhe nuk kanë mundësi të trokasin në dyert e institucioneve. Po flas për fëmijët e atyre që luftuan, për familjet e invalidëve të luftës, për familjet e dëshmorëve dhe për çdo të ri të Kosovës që dëshiron ta ndërtojë të ardhmen me punë dhe meritë.
Mos na kërkoni të heshtim kur ndiejmë se po na mohohet e drejta. Kosova që prindërit tanë mbrojtën duhet të jetë Kosovë e drejtësisë, jo Kosovë e familjarizmit. Dhe nëse sot dikush po fillon ta shohë shtetin si pronë familjare, atëherë është detyrë e të gjithëve ne ta ngremë zërin. Sepse Kosova nuk është pronë e askujt. Kosova është e qytetarëve të saj. Dje, në prezencën tuaj dhe të Kryeministrit Albin Kurti, u prezantuan punësime në Shërbimin Korrektues të Kosovës. Ajo që më shqetëson është se, sipas asaj që është bërë publike, nga një familje janë punësuar dy vëllezër. Pyetja ime është e thjeshtë: a nuk është kjo një çështje që duhet të sqarohet publikisht? Ju jeni ministre e Drejtësisë dhe Shërbimi Korrektues i Kosovës është nën përgjegjësinë e Ministrisë së Drejtësisë. Prandaj, si bijë e një invalidi të luftës, kam të drejtë të pyes: ku është barazia për të rinjtë e Kosovës dhe për fëmijët e familjeve të luftës? Kërkojmë vetëm që të gjithë të kenë mundësi të barabarta dhe që çdo konkurs të zhvillohet me meritë, transparencë dhe pa familjarizëm. Një Kosovë ku fëmijët e familjeve që sakrifikuan duhet të presin, ndërsa familjarët e tjerë mund të gjejnë vende pune?
Donika, sot ju jeni në pozitën e Ministres së Drejtësisë. Pikërisht për këtë arsye, ju kërkoj përgjigje dhe transparencë. Mos e lini këtë çështje në heshtje. Rinia e Kosovës meriton drejtësi, meritë dhe mundësi të barabarta. Donikë, ti ke qenë në dijeni të shumë rasteve të mia . Mijëra të rinj kanë pritur drejtësi dhe barazi, ndërsa ti ke heshtur. Ke mbrojtur Xhelalin kur, sipas shqetësimeve të ngritura publikisht, janë shkelur konkurset në Polici. Sot, po të drejtohem përsëri: a po përsëritet e njëjta gjë edhe në Shërbimin Korrektues të Kosovës? Nëse punësimi i familjarëve po bëhet mbi bazën e lidhjeve dhe jo mbi meritën, atëherë kjo është një padrejtësi e madhe ndaj rinisë së Kosovës. Shteti nuk mund të familjarizohet. Institucionet nuk janë pronë e familjeve dhe as e individëve. Prindërit tanë luftuan për një shtet ku vendi i punës fitohet me meritë, jo me familjarizëm. Kosova nuk duhet të familjarizohet. Kosova duhet t’u përkasë qytetarëve të saj. Prindërit tanë nuk luftuan që shteti të bëhej pronë e familjeve. Ata luftuan që Kosova të ishte shtet i drejtësisë dhe mundësive të barabarta. Të rinjtë e Kosovës meritojnë punësim me meritë. Fëmijët e familjeve të UÇK-së meritojnë të mos ndihen të harruar. Nëse kjo që po shohim është e vërtetë, atëherë është turp i madh për institucionet tona.
Kosova nuk u fitua që të familjarizohet. Kosova u fitua që të jetë e drejtë për të gjithë. Donikë Gërvalla, unë nuk do të hesht përballë asnjë padrejtësie apo dyshimi për familjarizëm në institucionet e Kosovës. Si bijë e një invalidi të luftës, kam të drejtë të kërkoj transparencë dhe barazi. Nuk dua privilegje për veten dhe as për askënd. Dua që fëmijët e luftëtarëve, të invalidëve dhe të dëshmorëve, ashtu si çdo i ri i Kosovës, të kenë mundësi të barabarta dhe të vlerësohen vetëm për meritën e tyre. Unë nuk do të hesht. Do të kërkoj përgjigje për çdo rast ku qytetarët kanë të drejtë të dyshojnë se shteti po trajtohet si pronë familjare apo partiake. Donikë Gërvalla, nuk ka shans që të hesht për këtë çështje. Të shohësh dy vëllezër duke hyrë me uniforma në të njëjtin institucion shtetëror, ndërsa shumë të rinj të tjerë mbeten jashtë, ngre pikëpyetje serioze për barazinë dhe mënyrën se si janë zhvilluar konkurset. Kjo është arsyeja pse kërkoj transparencë të plotë për punësimet në Shërbimin Korrektues të Kosovës, veçanërisht për ato që u prezantuan në praninë tuaj dhe të Kryeministrit Albin Kurti. Nuk mund të pranojmë që institucionet e Kosovës të shndërrohen në vende ku disa familje kanë përparësi, ndërsa fëmijët e luftëtarëve dhe të rinjtë e tjerë mbeten jashtë. Donikë Gërvalla, mos e harroni gjakun dhe sakrificën e prindërve tuaj, ashtu siç ne nuk e harrojmë sakrificën e prindërve tanë. Mos e shkelni sakrificën e prindërve tanë duke heshtur për padrejtësitë. Sepse kjo Kosovë u fitua me gjak dhe sakrificë. Ju e dini shumë mirë se çfarë kam përjetuar unë dhe se si jam ndier e diskriminuar në proceset e lidhura me Policinë e Kosovës. Ju e dini edhe rolin dhe përgjegjësinë që ka pasur ministri juaj, Xhelal Sveçla, në këtë çështje. Ajo që më dhemb më shumë është se ju keni heshtur, ndërsa unë kam kërkuar vetëm të drejtën time.Sot, kur shoh diskutime për punësime dhe familjarizëm në institucionet e Kosovës, kam të drejtë të pyes: pse nuk u ngrit zëri atëherë kur unë po kërkoja drejtësi? Donikë, ti e di këtë rast. E di edhe Kuvendi. Prandaj nuk do të hesht. Kosova për të cilën luftuan prindërit tanë duhet të jetë shtet i ligjit dhe meritës, jo i heshtjes dhe standardeve të dyfishta. Donikë Gërvalla, ju lutem përcilljani këtë mesazh Albin Kurtit dhe Xhelal Sveçlës: Mjaft me dyshime për familjarizëm. Mjaft me padrejtësi dhe me standarde të dyfishta në institucionet e shtetit.
Ju e dini edhe rolin dhe përgjegjësinë që ka pasur ministri juaj, Xhelal Sveçla, në këtë çështje. Ajo që më dhemb më shumë është se ju keni heshtur, ndërsa unë kam kërkuar vetëm të drejtën time. Sot, kur shoh diskutime për punësime dhe familjarizëm në institucionet e Kosovës, kam të drejtë të pyes: pse nuk u ngrit zëri atëherë kur unë po kërkoja drejtësi? Donikë, ti e di këtë rast. E di edhe Kuvendi. Prandaj nuk do të hesht. Kosova për të cilën luftuan prindërit tanë duhet të jetë shtet i ligjit dhe meritës, jo i heshtjes dhe standardeve të dyfishta. Donikë Gërvalla, ju lutem përcilljani këtë mesazh Albin Kurtit dhe Xhelal Sveçlës: Mjaft me dyshime për familjarizëm. Mjaft me padrejtësi dhe me standarde të dyfishta në institucionet e shtetit.
-Majlinda Shala, Bijë e një invalidi të luftës
- “Dilema” - 16/08/2026
- “Kosova nuk u fitua që të familjarizohet. Kosova u fitua që të jetë e drejtë për të gjithë”/ Majlinda Shala, bijë e një ivalidi të luftës i drejtohet me një letër-akuzë të fortë Donika Gërvallës - 16/08/2026
- Rrezikohet kontrolli i Kongresit, Trump mobilizon miliona dollarë për republikanët. Plani për përmbysjen e situatës - 16/08/2026