Nga Avni Selmani
Këto ditë po zhvillohet një debat i madh rreth interesimit të një kompanie të huaj për të realizuar një investim të madh në Zvërnec dhe në zonat turistike të Shqipërisë. Përveç diskutimeve normale, po shohim edhe protesta dhe kundërshtime ndaj vetë idesë së investimit. Kjo ngre një pyetje të thjeshtë: a po e shohim këtë investim si kërcënim apo si mundësi?
Për vite me radhë kemi folur për papunësinë, largimin e të rinjve, mungesën e zhvillimit dhe mungesën e investimeve. Kemi thënë se Shqipëria ka potencial të madh turistik, por se nuk po shfrytëzohet si duhet. Tani kur paraqitet një investim që premton zhvillim, vende pune dhe më shumë turistë, një pjesë e debatit po zhvillohet sikur kemi të bëjmë me një kërcënim dhe jo me një mundësi.
Natyrisht, askush nuk thotë se çdo projekt duhet pranuar pa pyetje. Është normale të kërkohet transparencë, respektim i ligjit dhe mbrojtje e mjedisit. Por një gjë nuk po e kuptoj: pse po kundërshtohet vetë ideja e investimit?
Aq më tepër kur këtu nuk po flitet për një projekt industrial të rëndë, por për një investim turistik në një vend që prej vitesh thotë se turizmi duhet të jetë një nga motorët kryesorë të zhvillimit ekonomik.
Prandaj, në vend që debati të përqendrohet te pyetja si mund të përfitojë sa më shumë Shqipëria nga ky investim, po krijohet përshtypja sikur problemi kryesor është vetë fakti që dikush dëshiron të investojë. Kjo është ajo që më duket e pakuptueshme.
Sepse në fund të fundit, nëse një investitor është i gatshëm të vendosë kapitalin e tij, të marrë përsipër rrezikun e biznesit dhe të ndërtojë diçka që mund të sjellë vende pune, turistë dhe të ardhura për ekonominë, atëherë pyetja logjike nuk është si ta ndalojmë, por si ta bëjmë që përfitimi për vendin të jetë sa më i madh.
Madje një investim i tillë ka edhe një vlerë tjetër të madhe. Ai është një mesazh i fortë se Shqipëria shihet si një vend i sigurt për të investuar. Dhe besimi i investitorëve është një nga pasuritë më të rëndësishme që mund të ketë një shtet. Kur një investitor i madh vendos kapitalin e tij në një vend, ai po dërgon një sinjal edhe për investitorë të tjerë se aty ka stabilitet, siguri dhe perspektivë ekonomike.
Një investitor i madh nuk vendos miliarda euro në një vend brenda natës. Para se të marrë një vendim të tillë, ai analizon për vite me radhë stabilitetin politik, sigurinë juridike, potencialin ekonomik dhe mundësinë për ta kthyer investimin e tij. Vetë fakti që po shfaqet një interesim i tillë tregon se Shqipëria po shihet ndryshe nga sa e kemi parë ne shpesh veten.
Përfitimi nuk kufizohet vetëm te taksat, vendet e punës dhe zhvillimi i infrastrukturës. Një investim i tillë e vendos Shqipërinë në hartën e turizmit botëror. Në promovimet e ardhshme turistike nuk do të flitet për emrin e kompanisë që ka investuar, por do të flitet për Shqipërinë, për bregdetin e saj, për natyrën, shërbimet dhe mundësitë që ofron vendi.
Turistët nuk vijnë sepse një kompani ka investuar. Ata vijnë sepse Shqipëria ofron destinacione tërheqëse, infrastrukturë moderne dhe standarde të larta shërbimi. Investitori fiton nga investimi i tij, por fitues afatgjatë është edhe vendi, sepse emri i Shqipërisë promovohet në tregun ndërkombëtar dhe tërheq gjithnjë e më shumë vizitorë, biznese dhe investime të reja.
Mjafton të shohim shembullin e Turqisë. Ajo nuk u bë fuqi turistike duke protestuar kundër investitorëve. U bë fuqi turistike duke i mirëpritur ata. Sot askush nuk pyet kush e ndërtoi një hotel apo resort në Antalia. Bota sheh Turqinë si destinacion turistik dhe miliarda euro hyjnë në ekonominë e saj çdo vit. Pikërisht sepse politika ekonomike u fokusua te zhvillimi dhe jo te paragjykimet ndaj kapitalit.
Historia ekonomike e botës na tregon se asnjë vend nuk është zhvilluar duke larguar investitorët. Vende si Singapori, Irlanda, Emiratet e Bashkuara Arabe apo Kina kanë krijuar politika të qarta për tërheqjen e kapitalit të huaj dhe pikërisht aty kanë ndërtuar një pjesë të rëndësishme të suksesit të tyre ekonomik.
Ndoshta pyetja që duhet t’i bëjmë vetes nuk është pse dikush dëshiron të investojë në Shqipëri. Pyetja është pse ne vazhdojmë ta shohim me dyshim çdo investim të madh që troket në derën tonë.
Sepse historia na tregon se asnjë vend nuk është zhvilluar duke protestuar kundër investimeve. Vendet që ecën përpara ishin ato që ditën t’i shndërrojnë investimet në zhvillim, punësim dhe mirëqenie për qytetarët e tyre.
