Për Suella Braverman, sekretaren e Brendshme të Britanisë ka pasur dyshime prej kohësh nga disa deputetë konservatorë se ajo dëshironte të shkarkohej në mënyrë që të mund të ndjekë ambiciet e saj drejtuese të pa ngarkuara nga postet e larta.
Të enjten, Rishi Sunak ishte nën presionin e deputetëve konservatorë pasi Braverman përmes një shkrimi sulmoi ashpër Policisë Metropolitane të Londrës pa e konsultuar më parë atë me Downing Street.
“Ajo i ka vënë dy gishtat kryeministrit,” tha një ish-ministër i kabinetit, duke iu referuar artikullit të Braverman në gazetën “Times”, i cili pretendonte se Met po vepronte me “standard të dyfishtë” në demonstratat policore.
“Unë supozoj se ajo po përpiqet të shkarkohet dhe shpresoj që ajo të ketë sukses”, shtuan ata.
Braverman pretendoi se policia po lejonte atë që ajo e quajti një “marshim urrejtjeje” pro-palestinez të zhvillohej të shtunën, ndërkohë që historikisht ishte shumë më e ashpër ndaj protestave të krahut të djathtë. Downing Street refuzoi të mbështeste vërejtjet nxitëse.
Ndihmësit dhe ministrat e afërt me Sunak besojnë se ai do të shkarkojë Braverman në një riorganizim të ardhshëm, ndoshta pasi Gjykata e Lartë të vendosë javën e ardhshme mbi ligjshmërinë e politikës së saj kryesore për dërgimin e azilkërkuesve në Ruandë.
Për Braverman-in, një dalje nga qeveria mund të jetë e ngjashme me kërcimin nga një anije që po fundoset: një sondazh i YouGov të enjten i vendosi konservatorët 24 pikë prapa opozitës laburiste.
Ministrja e Brendshme ka lënë përshtypjen se e provon vazhdimisht fatin. Në konferencën konservatore ajo iu referua migrimit masiv si një “uragan”. Këtë muaj ajo pretendoi se ata që flinin ashpër po bënin “një zgjedhje stili jetese”.
Është ajo lloj bisede provokuese që e ka bërë Bravermanin një nga kandidatët kryesorë për të pasuar Sunak, nëse, siç besojnë shumë deputetë konservatorë, partia mposhtet në zgjedhjet e përgjithshme që priten vitin e ardhshëm.
Deputetja konservatore, Miriam Cates, tha në faqen e mediave sociale X se “piikëpamjet e Suela Braverman mund të jenë të pakëndshme për liberalët e Westminsterit, por ato janë krejtësisht të zakonshme në pjesën tjetër të MB”.
Braverman lindi nga prindër me origjinë indiane, nëna e saj nga Mauritius, babai i saj nga Kenia, të cilët u transferuan në Britani në vitet 1960.
Ajo jetoi në Francë për dy vjet, duke studiuar nën skemën Erasmus të BE-së, por më vonë vazhdoi të bëhej një Brexiter e vendosur, e cila dha dorëheqjen nga kabineti i Theresa May në 2018 për mosmarrëveshjet mbi draft-marrëveshjen e Brexit.
Braverman u bë avokate në vitin 2005, ku ndër të tjera punoi në çështjet gjyqësore të qeverisë për imigracionin. Ajo u bë deputete konservatore për Fareham në vitin 2015 dhe që atëherë ka pështjelluar pupla.
Yvette Cooper, sekretarja e brendshme në hije e laburistëve, tha se homologia e saj “po ndezte qëllimisht tensionet e komunitetit në mënyrën më të rrezikshme. Është shumë e papërgjegjshme dhe e rrezikshme. Asnjë sekretar tjetër i Brendshëm nuk do ta kishte bërë ndonjëherë këtë”.
Braverman gjithashtu shkaktoi zemërim në shkrimin e saj duke krahasuar protestat pro-palestineze me marshimet sektare në Irlandën e Veriut.
Colum Eastwood, një deputete dhe udhëheqëse e Partisë Social Demokrate dhe Laburiste të Irlandës së Veriut, tha: “Ajo ka arritur të ofendojë pothuajse të gjithë – kjo nuk është një arritje e vogël në një shoqëri të ndarë”.
Por Braverman ka qenë e dobishme për Sunak në të kaluarën, duke përdorur atë lloj gjuhe për migracionin dhe krimin që rezonon në shtypin e krahut të djathtë dhe me disa votues të synuar, por që ai heziton ta përdorë vetë.
Koha e Braverman-it si sekretare e Brendshme është shënuar nga përpjekjet e saj për të ndaluar fluksin e migrantëve nëpër Kanalin Anglez me varka të vogla, duke përfshirë ndjekjen e “ëndrrës” së saj për të dëbuar azilkërkuesit në Ruandë.
Një marrëveshje kthimi me Shqipërinë ka ndihmuar në uljen e numrit të kalimeve të emigrantëve me rreth një të pestën këtë vit dhe Braverman u ka thënë kolegëve se është e bindur se Gjykata e Lartë do të vendosë se politika e saj në Ruanda është e ligjshme.
Por Braverman nuk i ka “ndaluar anijet” – një nga pesë premtimet kryesore të Sunak – dhe shumë deputetë konservatorë besojnë se ajo nuk ka një histori të qëndrueshme të dorëzimit në detyrë mbi të cilën të bazojë një drejtim të ardhshëm lidershipi.
Një ministër aktual tha: “Unë nuk e shoh se si ajo mund të fitojë udhëheqjen pa u dorëzuar. Jam i sigurt se disa nga e djathta e partisë janë nënshkruar për pikëpamjen e saj botërore, por nuk janë domosdoshmërisht të nënshkruar me atë personalisht”.
Individët e Downing Street vunë në dukje me njëfarë kënaqësie se pak deputetë konservatorë janë përgatitur për të mbrojtur Braverman ditët e fundit, duke inkurajuar ata në numrin 10 që mendojnë se Sunak duhet ta shkarkojë atë.
Një “tabelë e rregullt e ligës së kabinetit” e përpiluar nga faqja e internetit e aktivistëve të ConservativeHome e vendos Bravermanin të pestin, pas James Cleverly, sekretar i jashtëm, Kemi Badenoch, sekretar i tregtisë, Penny Mordaunt, Udhëheqës i Dhomës së Komunave dhe Johnny Mercer, ministër i veteranëve.
Fakti që retorika e saj nxitëse nuk e ka çuar atë më lart në renditje mund të pasqyrojë nervozizmin në rritje në parti se ajo po dëmton pozitën e partisë Konservatore mes votuesve me mendje liberale.
Financial Times
