Nga Mitro Çela
VAJZA ME KONR
Ora 17.
Në stol.
Pranë meje një zonjë.
Pak më tej një vajzë.
Në duar mba një kone.
Puthen.
Lëpiheh.
-Ah sikur të isha kone! Ëndërrova me sy hapur!
-Te keqen nëna! Kujdes me zagarin! I kam frikë!
-The zagar!
Kjo është kone “Çivava”.
Si mund të mendosh që kafshon?
Është kaq e ëmbël! Quhet Bela!
-Më ka ngrënë një herë një zagar. Bëra tetanozin!
Vjen një djalë.
Atlet.
Kaçurrel.
U perqafun.
Thatë.
Një çast.
Vajza nisi te nduki konen.
-Çupa!-Foli zonja. -Lësho konen dhe sulju djalit!
-Te lë Belën për Xhonin?
Kurrë. Bela është besnike.
Xhoni rri me mua dhe ëndërron si ti heqi tangat Elisës.
Shoqja ime e klasës.
E kam kapur dy here mat.
Ja fal.
Xhoni e ka babanë bisesmen.
Pak puthje…Shumë para.
-U prish ndynjaja,-tha zonja.
Latest posts by Gazeta Pena (see all)