Nga Aranit Muraçi
Është e qartë; nëse deputetët të cilēt votuan pro Amnistisë Penale do të kishin qarë kaq shumë hallin e hallexhinjve që ndodhen ende në burg, 700 prej të cilëve pritet të përfitojnë direkt prej saj, këta të fundit do ta kishim festuar Vitin e Ri në shtëpi.
Janë po aq të qarta akuzat e Bardhit ndaj vëllait të kryeministrit, për të hapur një çështje të mbyllur nga hetuesit gjermanë rreth 10 vite më parë, në të ashtuquajturën dosja “Xibraka”, sepse kanë si qëllim të vetëm një tjetër marrëveshje mes palëve për të ushtruar presion politik përmes shumicës absolute të Kuvendit ndaj drejtësisë së re, ose për ta dekurajuar atë deri në mbylljen e çështjeve të hapura si “Gërdeci”, “21 Janari” , “Koncesionet” apo të çdo çështje që ka të bëjë me zullumet politike të pandëshkuara nga drejtësia e vjetër apo e munguar (qofshin ato të së kaluarës ose të së tashmes).
Dhe është akoma më e qartë se, pas disa ndryshimeve, nga amnistia e cila u miratua me 116 vota pro në Kuvend do të ketë dy përfitues të mëdhenj; Berisha juridikisht dhe Rama politikisht. I pari shpreson që përmes saj të zhvlerësojë çdo akuzë që i ka ardhur nga termi “non grata” dhe si rrjedhojë, beson se nga marrëveshja mund të zbrapset edhe SPAK, sikurse kërkon më tej të mbajë opozitën që kontrollohet prej tij në kuotat aktuale si një mundësi e mirë për ta trashëguar ose pë ta lënë atë në testament.
Kurse i dyti, pas tre mandateve të sigurta, për të mos u lodhur përballë kundërshtarëve faktorizon opozitën që i intereson (dhe e asgjëson politikisht me marrëveshje), me qëllim për të siguruar që tani mandatin e katërt në zgjedhjet e vitit 2025.
- Pse shqiptarët idealizojnë liderët e tyre? - 28/11/2025
- Fenomeni Albin Kurti - 23/11/2025
- Shorti i “play off”-it, Shqipëria rigjen Poloninë, Kosova përballë Sllovakisë - 20/11/2025