Nga Avni Selmani
Zgjedhjet përfunduan. Sipas premtimeve që dëgjuam për një muaj të tërë, tani të gjitha problemet janë zgjidhur. Më në fund, do të kemi mirëqenie të lartë, pagat do të rriten menjëherë dhe askush nuk do të detyrohet të largohet më nga vendi për një jetë më të mirë. Madje, diaspora do të kthehet, sepse tani këtu do të ketë mundësi të shumta. Investimet do të shtohen në çdo sektor, papunësia do të zhduket dhe të rinjtë do të kenë vende pune me paga të larta. E si mund të ndodhë ndryshe, kur politikanët na premtuan “kulla dhe pallate”, parajsën e vërtetë.
Por pastaj vjen realiteti. Të njëjtat probleme mbesin, të njëjtat fytyra vazhdojnë të japin arsyetime dhe gjithçka mbetet një iluzion fushate. Papunësia nuk zhduket, diaspora nuk kthehet. Paga minimale mbetet e ulët, ndërsa çmimet vazhdojnë të rriten. Importet vazhdojnë të mbulojnë tregun, duke lënë ekonominë vendore në mëshirë të tregjeve të huaja. Prodhimi vendor mbetet i dobët, sepse asnjë strukturë shtetërore nuk merr hapa seriozë për ta zhvilluar.
Premtimet nuk janë më vetëm fjalë të fushatës, por janë bërë një zakon që përsëritet çdo herë. Problemi nuk është vetëm te ata që premtojnë shumë, por edhe te fakti që këto premtime dëgjohen në çdo fushatë sa herë kemi zgjedhje të reja, edhe pse janë të njëjtat që i kemi dëgjuar ndër vite. Kjo e ka kthyer politikën në një skenë ku fjala vlen më shumë gjatë fushatës sesa puna pas saj.
Ata që dolën fitues tani janë të zënë me ndarjen e posteve dhe sistemimin e njerëzve të tyre. Aktivistët e partisë gjejnë vend në struktura të reja, ndërsa qytetarët që votuan me shpresë mbeten me të njëjtat vështirësi. Premtimet zhduken shpejt dhe zëvendësohen me arsyetime të zakonshme. Çdo katër vjet përsëritet e njëjta skenë, të njëjtat fjalë dhe i njëjti zhgënjim. Njerëzit ose e harrojnë shpejt, ose e pranojnë këtë gjendje si diçka normale.
Njerëzit, të lodhur nga zhgënjimet, ose e harrojnë, ose e pranojnë si fat të pashmangshëm. Dhe ndoshta kjo është pjesa më e dhimbshme, sepse kur zhgënjimi bëhet zakon, edhe pritjet bëhen më të vogla.
A thua do të vijë një ditë kur kjo mënyrë e qeverisjes do të ndryshojë, apo gjithçka do të mbetet një skenar i njëjtë, zgjedhje pas zgjedhjeje? Edhe sa do të na duhet si shoqëri të vetëdijesohemi dhe të mos i lejojmë më këto lojëra dhe këtë mënyrë udhëheqjeje? Është koha për reflektim dhe për përgjegjësi, dhe t’u bëhet e qartë se ata janë të punësuarit tanë, jo pronarët e fatit tonë.
- Dhuna e militantëve të Berishës në Tiranë, reagon sërish Koçiu: Shqipëria nuk është më ajo e ’97 - 20/02/2026
- “PD, të shpallet organizatë terroriste si Hamasi”, Çupi: Duhet të çregjistrohet, i ka shkaktuar trauma vendit - 20/02/2026
- Osmani takohet me Rubion: Diskutuam për forcimin e aleancës sonë - 20/02/2026